Skip to content

Patogeneza nerkowej moczówki prostej z powodu przewlekłego podawania litu u szczurów.

1 miesiąc ago

573 words

Zespół poliuryczny z moczówką prostą nerkową (NDI) jest częstą konsekwencją przedłużonego podawania soli litu (Li). Badania z przeszłości, głównie eksperymenty ostre i in vitro, wskazywały, że jony Li mogą in vitro hamować efekt hydroosmotyczny [8-argininy] wazopresyny (AVP) na etapie wytwarzania cAMP. Jednakże, patogeneza NDI spowodowana przewlekłym doustnym podawaniem niskich dawek terapeutycznych soli Li nie została jeszcze wyjaśniona. Przeprowadziliśmy kompleksowe badanie, aby wyjaśnić mechanizm, dzięki któremu Li podawany doustnie przez kilka tygodni indukuje wielomocz i NDI u szczurów. Albino szczury spożywające dietę zawierającą Li (60 mmol / kg) przez 4 tygodnie wytworzyły wyraźny poliurię i polidypsję; pod koniec 4 tygodnia Li w osoczu wynosiła 0,7 +/- 0,09 mM (średnia +/- SEM; n = 36). U szczurów leczonych litrem znacznie zmniejszono (-33%) osmolalność tkanki w brodawce i znacznie zmniejszono gradient korowo-brodawkowaty mocznika (kora – 43%, rdzeń – 64%, brodawka – 74%). Mocznik osoczowy był znacząco (P mniejszy niż 0,001) u szczurów traktowanych Li (5,4 +/- 0,2 mM) w porównaniu z grupą kontrolną (6,8 +/- 0,3 mM). Rurki zbierające szpik kostny (MCT) i brodawki zbierające brodawki (PCD) mikrodekspecjalne od zwierząt traktowanych Li miały wyższą zawartość białka niż MCT i PCD od szczurów kontrolnych. Kumulacja cAMP w odpowiedzi na AVP dodany in vitro była znacząco (delta = -60%) zmniejszona. Ponadto, nagromadzenie cAMP w MCT i PCD po inkubacji z forskoliną było znacznie niższe u szczurów traktowanych Li. Dodanie 0,5 mM 1-metylu, 3-izobutylo-ksantyny nie przywróciło nagromadzenia cAMP w odpowiedzi na AVP i forskolinę w MCT od zwierząt potraktowanych Li. Podczas zbierania segmentów kanalików od szczurów z wieloródkami z moczówką prostą podwzgórza (homozygotami Brattleboro), kumulacja cAMP zależna od AVP nie została zmniejszona. Aktywność cyklazy adenylanowej (AdC) w MCT szczurów traktowanych Li, zarówno podstawowa jak i aktywność stymulowana przez AVP, forskolinę lub fluor, była istotnie zmniejszona (delta w przybliżeniu równa -30%), podczas gdy aktywność fosfodiesterazy cAMP (cAMP-PDIE) w tym samym segmencie nie wykazały znaczącej różnicy względem kontroli. Również zawartość ATP w mikrospecyfikowanych MCT ze szczurów traktowanych Li i inkubowanych in vitro nie różniła się od kontroli. Szybkość utleniania bursztynianu [14C] do 14CO2 w MAL była zahamowana (-77%) przez mM furosemid, co wskazuje, że ten proces metaboliczny jest sprzężony z kotransportem NaCl w MAL. Szybkość wytwarzania (14) CO (2) bursztynianu [14C] w MAL nie różniła się istotnie pomiędzy szczurami kontrolnymi i szczurami traktowanymi Li. U MCT szczurów kontrolnych szybkość utleniania bursztynianu [14C] była około 3 razy mniejsza niż w przypadku MAL. Szybkość wytwarzania (14) CO (2) z bursztynianu [(14) C] w MCT szczurów traktowanych Li była istotnie (delta + 33%) wyższa niż w MCT odseparowana od szczurów kontrolnych Na podstawie tych wyników wyciągamy wniosek, że co najmniej dwa czynniki odgrywają ważną rolę w patogenezie NDI w wyniku przewlekłego doustnego podawania Li: (a) zmniejszonej zdolności MCT i PCD do generowania i akumulowania cAMP w odpowiedzi na stymulację przez AVP; ta wada jest spowodowana głównie zmniejszoną aktywnością AdC w tych segmentach kanalików spowodowaną długotrwałym kontaktem z Li; i (b) niższa osmolalność tkanki brodawkowatej nerki, głównie z powodu wyczerpania mocznika, co zmniejsza osmotyczną siłę napędową dla reabsorpcji wody w kanalikach zbiorczych. Z drugiej strony na reabsorpcję NaCI w MAL najwyraźniej nie ma wpływu przewlekłe leczenie Li.
[hasła pokrewne: witamina c lewoskrętna sklep, parafia lubrza opolskie, technika biegu narciarskiego ]
[podobne: stoperan plus, memobon, fenspogal syrop ]